سیاست جمهوری اسلامی ایران در تعامل با آژانس بین المللی انرژی اتمی از هنگامی که موضوع فعالیت های صلح آمیز هسته ای آن در دستورکار شورای حکام قرار گرفت مبتنی بر سیاست همکاری، تعامل و رفع ابهام بوده است. بخشی از فعالیتها و همکاری های جمهوری اسلامی ایران با آژانس به شرح زیر می باشد.
- انجام بیش از 3700 نفر روز بازرسی از تأسیسات و فعالیتهای هستهای توسط بازرسان آژانس.
- تعلیق داوطلبانۀ تمامی فعالیتهای غنیسازی و تبدیل اورانیوم به مدت دو سال و نیم.
- امضای پروتکل الحاقی در تاریخ 27/9/1382 (18/12/2003).
- اجرای داوطلبانۀ پروتکل الحاقی برای بیش از دو سال.
- اعطای دسترسی کامل و نامحدود به تمامی مواد و تأسیسات هستهای.
- اعطای دسترسی های متعدد تکمیلی بر طبق پروتکل الحاقی.
- ارائۀ بیش از هزار صفحه اظهارنامۀ اولیه طبق پروتکل الحاقی در تاریخ 1/3/1383 (21/5/2004) و روزآمد کردن.
- جمهوری اسلامی ایران کماکان به تعهدات خود تحت موافقتنامۀ جامع پادمان پایبند بوده و میباشد.
- بازرسیهای آژانس بدون هیچ گونه مانعی مطابق با موافقتنامه پادمان تداوم یافته است.
- تمامی فعالیتهای هستهای در جمهوری اسلامی ایران از جمله غنیسازی مطابق اساسنامۀ آژانس، NPT و موافقتنامۀ جامع پادمان صورت میپذیرد و تحت نظارت کامل و مداوم آژانس قرار دارند.
[1] این مطلب از این منبع اخذ شده است: برنامه هسته ای ایران: واقعیت های اساسی، کاظم غریب آبادی، موسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، 1387.